شاعرانه های یک لر اردیبهشتی

گم کرده ام دستانت را در کوچه های اردیبهشت...

شاعرانه های یک لر اردیبهشتی

گم کرده ام دستانت را در کوچه های اردیبهشت...

....

این روزا خودم نیستم ، کلافه ام بی حوصله ام ، یهو غیبم میزنه ، یهو گریه ام میگیره ،حوصله ندارم حرف بزنم ،نمیدونم کلن میزون نیستم .

اون ندایی که بودم دیگه نیستم . ازم دلخور نشید ، دنبال ندای قبل هم نگردید ؛ حس میکنم اون ندا الان زیر یه عالم خاک خوابیده ، شایدم فقط گم شده باشه.

نمیدونم ولی واقعا دیگه ندای قبل نیستم ، شایدیه مدت بگذره من خودم بشم ، شایدم دیگه هیچ وقت ندای قبل نشم...

نظرات 5 + ارسال نظر
مجتبا دوشنبه 16 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 03:55 ب.ظ http://bullshit.blogsky.com

باشه بابا باشه :دی

Haamed دوشنبه 16 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 11:43 ب.ظ http://www.haamed.blogsky.com

ندا هستش. همینجاست. اونی که زیر خاکه غم ها و غصه هاته.
البته منم گاهی اینطوری میشم. نگران نباش خوب میشی.
راستی من یه بچه گربه پیدا کردم که داشت از گرسنگی و تشنگی میمرد. آوردمش خونه و نگهداریش کردم.الان حدود یک هفته هست دارمش. دختر هست و یکدست مشکی. از روزی که اومده همه ی خونه رو سرگرم کرده و باعث شده همه لبخند به لبشون بیاد. خیلی شیطون شده.
اگه میبینی حال و حوصله نداری یه طوری با یه حیوون خودت رو سرگرم کن.

طراوت سه‌شنبه 17 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 01:03 ق.ظ http://nabeghehaye89.blogsky.com

سلام گلی.
نزن این حرفو. خدا نکنه؛ گاهی آدم اینطوری میشه.
صبر داشته باش؛ اوضات خوب میشه. باید یکم بری کوه و...دنبال تفریح با دوستان و اینا باش.
همیشه خوش باشی دوست خوبم

بهزاد چهارشنبه 18 مرداد‌ماه سال 1391 ساعت 09:31 ق.ظ


سلامممممممممممم
آبجولی ندا خان
نخیرم تو همون ندای قبلی از من بپرس

آری شنبه 25 شهریور‌ماه سال 1391 ساعت 01:28 ب.ظ http://ary-f.blogfa.com

ندا جونم
در بیا از این وادی
هر وقت مرگی صورت میگیره وابستگی به فرد رفته زیاده آدم عوض میشه اما بابا تو رو چه جوری دوست داشت اونجور باش
زندگیه همینه کاریش نمیشه کرد همه یه روزی میریم اما به موقع تعیین شده پس زندگی کن یعنی زنده باش اونی که زیر خاکه زنده نیست
زندگی گن مادرت رو آزار می دی اینجوری چون می دونم واسش عزیزی

برای نمایش آواتار خود در این وبلاگ در سایت Gravatar.com ثبت نام کنید. (راهنما)
ایمیل شما بعد از ثبت نمایش داده نخواهد شد