
خائن شده ام این روزها؛
انقدر که تکراریست ،
طعم لبانت !
پ.ن 1: خیلی وقته یه چیزی تو وجودمو گم کردم ولی نمیدونم چیه ! سر در گمو خسته ام ! برای همین نوشتههام مثل قبل نیست ، ببخشید به بزرگی خودتون !
پ.ن 2: عاشق این آهنگم . گوشش بدید حتما !
"دوسم نداری- مهدی مدرس"
اوون چیزیو که توو وجودت گم کردی ، هنوز توو وجودته...بگرد پیداش میکنی...مهم اینه که نباید بیرون دنبالش بگردی
ضمنا نوشته هاتم خیلی خوبه
راحته
اینو قبلا خصوصی بهت گفتم الان عمومی هم بت میگم.
کلا ما یه ندا خانوم بیشتر نداریم که...دوس نداریم غمگین ببینیمت
دوس نداریم خسته باشی
کی خسته است؟
دژمن
الان پستتو تو وبلاگت خوندم خیلی باحال بود حسین
کلا فک کنم خودمم گم شدم ! هر وقت خودمو پیدا کردم میگردم اونی که تو وجودم گم شده هم پدا میکنم. غمگین نیستم ولی خسته هستم. درست میشه بالاخره :)
شعر قشنگ و موجزی ست !
یک شعر اروتیک در عین حال درام !
آفرین
ممنونم استاد
خوبید شما ؟؟
این لبه یا بادمجون ؟!
وبت قشنگه ، با حال مینویسی
لرسّو گلسّونه !
لبه
مرسی لطف داری
بلعله همون که شما گفتی
وبلاگ زیبائی داری خب همه ی اردیبهشتیا باید متفاوت باشن
اما بنویس برای پرنده ها
برای رهگذران
برای پیاده رو
یرای درختهای بیکار سر پیچ کوچه
تا کوچه باغ های شعرت
پر شود از نشانی رهگذران گمنام
تو بایسته ی کلمات خیس جنگلی سترگی
برای تمام شاخه ها بنویس
ممنونم